Diagnoza neuropsychologiczna dla Dorosłych
Diagnoza neuropsychologiczna jest jednym z rodzajów diagnozy psychologicznej i ma za zadanie opisanie poziomu funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego u osób z dysfunkcjami/ uszkodzeniem mózgu albo ich podejrzeniem. Obejmuje między innymi diagnozę pamięci, spostrzegania, języka (afazje), myślenia, ruchów dowolnych i inne. Służy określeniu jakie deficyty powodują trudności w funkcjonowaniu pacjenta.
W przypadku zdiagnozowania istnienia deficytów neuropsychologicznych wskazana jest terapia neuropsychologiczna. Uwaga – podjęcie terapii nie jest obligatoryjne.
Pełna diagnoza neuropsychologiczna w zależności od rodzaju zgłaszanego problemu i możliwości psychofizycznych badanego trwa około 2 – 4 spotkań. Pacjenci mogą zgłosić się także na badanie przesiewowe lub kontrolne badanie neuropsychologiczne w celu monitorowania stanu poznawczego. Zwykle jest to 1 spotkanie (60 min) wraz z wydaniem opinii i zaleceń.
Wymagane jest dostarczenie pełnej dokumentacji dotychczasowego leczenia – o ile takie było podjęte (np. karty wypisu ze szpitali). Na badanie należy przynieść okulary i/lub aparat słuchowy, jeśli pacjent na co dzień z nich korzysta. Pacjent otrzymuje także opinię neuropsychologiczną wraz z omówieniem wyników i zaleceniami.
Wskazania do diagnozy neuropsychologicznej:
- stan po urazie czaszkowo-mózgowym
- stan po operacji neurochirurgicznej
- choroby neurologiczne (mózgowia)
- wodogłowie normotensyjne
- łagodne zaburzenia funkcji poznawczych (MCI)
- zespoły otępienne (np. choroba Alzheimera)
- kwalifikacja przy chorobie Parkinsona do leczenia np. metodą MRG FUS
- zespół zaniedbywania połowiczego
- stan po udarze mózgu (krwotocznym/niedokrwiennym)
- stan po długotrwałej intoksykacji alkoholowej
- przewlekła niewydolność nerek, wątroby, układu krążenia
- podejrzenie istnienia deficytów neuropsychologicznych np. trudności z pamięcią, koncentracją uwagi itp.
Terapia neuropsychologiczna:
W Gabinecie Psychologicznym Progressio prowadzona jest także terapia neuropsychologiczna pacjentów w zakresie:
- po urazie czaszkowo-mózgowym
- łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI)
- zespołów otępiennych (np. choroba Alzheimera, otępienie czołowo-skroniowe itp.)
- afazji (trudności językowych)
- zespołu zaniedbywania połowiczego
- stanu po udarze mózgu (krwotocznym/niedokrwiennym)
- istnienia deficytów neuropsychologicznych (np. trudności z pamięcią, koncentracją uwagi itp.).
Terapia prowadzona jest zwykle raz w tygodniu i trwa 50 minut. W zależności od sytuacji pacjenta, istnieje możliwość ustalenia częstości wizyt indywidualnie. Pacjent otrzymuje także zalecenia do pracy w domu oraz ćwiczenia do wykonywania pomiędzy spotkaniami terapeutycznymi.